40 مرد وابسته به مواد واجد شرایط شرکت در پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش( 20 نفر) و کنترل( 20 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت 8جلسه هفتگی تحت درمان روان درمانی مثبت قرار گرفتند و در مقابلگروه کنترل، درمانی دریافت نکردند، گردآوری داده ها با استفاده از مقیاس فضایل و توانمندی های منش سلیگمن و پرسش نامه بهزیستی روانشناختی ریف و پرسشنامه تکمیلی سیاهه شدت مصرف اعتیاد، انجام شد و به منظور تجزیه و تحلیل داده ها، از روش ANCOVA استفاده گردید. یافته های نشان داد بین گروه آزمایش وکنترل از نظر توانمندی های منش و بهزیستی روان شناختی تفاوت معنی دار وجود داشت. میزان توانمندی های منش و بهزیستی روان شناختی در گروه آزمایش افزایش P<0/05 و به تبع آن کاهش مصرف مواد P<0/05 معنی دار داشت
کلیدواژه های اثربخشی روان درمانی مثبت گرا بر ارتقاء توانمندی های منش و بهزیستی روانشناختی در افراد وابسته به مواد:
روان درمانی مثبت گرا ، فضایل و توانمندی های منش ، بهزیستی روان شناختی ، وابسته به مواد
دیدگاه خود را بنویسید